Wageningen University and Research
De Atherton Tablelands in Australië bezit waardevolle stukjes tropisch regenwoud, maar voor de rest is het een zeer gefragmenteerd landschap. Landeigenaren proberen hier het regenwoud te herstellen, maar doordat invasieve grassen en struiken de natuurlijke successie tegenhouden planten ze een grote diversiteit aan boomsoorten volgens de Framework Species Method.
In mijn onderzoek keek ik naar de ontwikkeling van deze diverse plantages van 0 tot 32 jaar na aanplant, met een focus op veranderingen in het microklimaat en soortensamenstelling van de ondergroei. De aangeplante bomen groeiden snel en bufferden temperatuurextremen zoals oude bossen dat doen, al na 25 jaar. Het weghalen van de invasieve vegetatie in de eerste twee jaar zorgde ervoor dat die daarna nooit meer terugkwam, en in plaats daarvan werd de grond snel bedekt met bladeren en jonge bomen. Er was succesvolle natuurlijke regeneratie aanwezig, maar omdat er weinig nieuwe soorten de plots inkwamen, duidt dit op een tekort aan zaadverspreiding van buitenaf in de vroege herstelfase (0-30 jaar). Hierdoor verschoof de soortensamenstelling maar geleidelijk richting die van oude bossen. Toch laat deze actieve restauratiemethode snelle verbeteringen zien, waaronder herstel van de bosstructuur, microklimaat en zelfvoorzienende verjonging, en is het een veelbelovende methode om voormalige landbouwvelden te herbebossen.
